Korzystanie z agenta

Otwórz moduł AI Agent, wybierz swojego agenta w przełączniku agentów, a znajdziesz się we własnym interfejsie agenta. Ta strona omawia codzienne mechanizmy pracy z nim — konwersacje, załączniki, zatwierdzenia oraz kilka ustawień, które warto poznać. Opis całego ekranu można znaleźć w sekcji Interfejs agenta.

Rysunek 1: Czat agenta — konwersacje na pasku bocznym, sugerowane podpowiedzi na środku

Konwersacje

Praca odbywa się w konwersacjach (sesjach), wymienionych na pasku bocznym. Rozpocznij nową dla nowego tematu; wróć do starej, aby kontynuować od miejsca, w którym została przerwana — agent ma przed sobą pełną historię każdej konwersacji, gdy do niej wracasz.

Dwie rzeczy sprawiają, że tutejsze konwersacje różnią się od typowego bota chatowego:

• Wszystko jest przypisane do użytkownika. Twoja tożsamość w Performance Hub towarzyszy każdej wiadomości, dzięki czemu agent wie, kto pyta — co jest przydatne, gdy z agenta korzysta kilku pracowników.
• Nic nie ginie. Konwersacje pozostają na urządzeniu, są uwzględniane w kopiach zapasowych i zasilają pamięć długoterminową agenta.

Aby skierować współpracownika do konkretnej konwersacji, wybierz opcję Kopiuj link do konwersacji z menu konwersacji (patrz niżej) i wyślij mu ten link. Tylko osoby z dostępem do agenta mogą go otworzyć i trafiają bezpośrednio do tej konwersacji.

Zarządzanie konwersacjami

Pasek boczny grupuje konwersacje według czasu ich ostatniej aktywności: Dzisiaj, Wczoraj, W tym tygodniu, W zeszłym tygodniu i Starsze. Aby znaleźć odpowiednią, wpisz tekst w polu Filtruj konwersacje... u góry: wyszukiwanie dopasowuje tytuły oraz treść wypowiedzi w każdej konwersacji.

Każda konwersacja ma menu: kliknij trzy kropki obok niej na pasku bocznym (Działania dotyczące konwersacji) lub kliknij konwersację prawym przyciskiem myszy.

Rysunek 2: Menu konwersacji

Zarchiwizowane konwersacje są zachowywane, ale schowane. Aby je zobaczyć, kliknij link u dołu listy, który je zlicza, na przykład Pokaż 2 zarchiwizowane. Aby przywrócić jedną z nich, wybierz opcję Przywróć konwersację z jej menu. Opcja Ukryj zarchiwizowane ponownie je chowa.

Aby uporządkować kilka z nich naraz, kliknij Wybierz u dołu listy, zaznacz konwersacje, a następnie wybierz Archiwizuj, Usuń lub Przenieś do projektu.

Projekty

Projekty to kolorowe grupy powiązanych konwersacji: na przykład po jednej na lokalizację, klienta lub zadanie, takie jak Northgate Business Centre, Menu wiosenne lub Akredytacja przychodni. Wybierz Przenieś do projektu z menu konwersacji i wybierz projekt lub utwórz nowy w tym miejscu. Znajdujące się nad listą znaczniki służą do jej filtrowania: Wszystkie, Nieprzypisane lub wyprany projekt. Kliknij znacznik projektu prawym przyciskiem myszy (lub przytrzymaj go na ekranie dotykowym), aby zmienić jego nazwę, kolor lub go usunąć. Usunięcie projektu nie powoduje usunięcia jego konwersacji: stają się one po prostu nieprzypisane.

Znaczniki

Dodaj #znacznik do tytułu konwersacji, na przykład Faktury dostawców #finance lub Tablica rejestracyjna gości #reception, a pojawi się on na liście jako kolorowy znacznik. Kliknij znacznik, aby wyświetlić wszystkie konwersacje z tym znacznikiem.

Zachowywanie kopii

Aby zachować zapis konwersacji lub przenieść ją do innego agenta, skorzystaj z karty Konwersacja w sekcji Ustawienia: opcja Transkrypcja pobiera ją w formacie Markdown, JSON eksportuje całą konwersację, a Import wczytuje wyeksportowaną konwersację z powrotem. Zobacz Ustawienia.

Rozmowa z agentem

Pisz tak, jakbyś instruował kompetentnego kolegę z zespołu. Podaj cel, a nie poszczególne kroki; kontekst pomaga („dla zarządu”, „niech zmieści się na jednej stronie”). Kilka przydatnych nawyków:

• Dołączaj pliki za pomocą spinacza (lub przeciągając i upuszczając) — arkusze kalkulacyjne, pliki PDF, obrazy, eksporty. Pliki trafiają do obszaru roboczego agenta, dzięki czemu są dostępne również w późniejszych konwersacjach.
• Używaj mikrofonu, aby dyktować zamiast pisać.
• Przerywaj śmiało. Jeśli agent zmierza w niewłaściwym kierunku, powiedz mu o tym w trakcie zadania — nie musisz czekać, aż skończy.
• Proś o taki wynik, jakiego naprawdę potrzebujesz — „w formie tabeli”, „jako dokument w obszarze roboczym”, „jako podsumowanie na jeden akapit, które mogę wkleić do wiadomości e-mail”.

Kontrolka rozwinięcia w prawym górnym rogu przełącza interfejs agenta na pełny ekran, a dźwięki powiadomień (w ustawieniach) sygnalizują dźwiękiem gotowość odpowiedzi, jeśli przełączono karty.

Sterowanie odpowiedzią

• Zatrzymaj go. Gdy agent pracuje, przycisk wysyłania zmienia się w przycisk zatrzymania. Kliknij go, aby zakończyć odpowiedź w obecnym momencie.
• Pisz dalej. Domyślnie wiadomość wysłana w trakcie pracy agenta steruje nim na bieżąco, bez rozpoczynania od nowa: „użyj zamiast tego danych z zeszłego kwartału”. Podczas konfiguracji wybierasz, czy takie wiadomości sterują agentem, czy też czekają w kolejce do ukończenia bieżącego zadania, a symbol zastępczy w polu wpisywania pokazuje, co robi klawisz Enter, gdy agent jest zajęty. Aby wstrzymać pojedynczą wiadomość do momentu, aż agent skończy pracować, zacznij ją od /queue.
• Zmień wcześniejszą wiadomość. Najedź kursorem na jedną ze swoich wiadomości i wybierz Edytuj wiadomość, aby przeredagować jej treść. Konwersacja będzie kontynuowana od tego punktu z nowym sformułowaniem.
• Spróbuj ponownie. Opcja Wygeneruj odpowiedź ponownie prosi o nową odpowiedź na tę samą wiadomość, a polecenie /retry wysyła ostatnią wiadomość jeszcze raz.

Odczytywanie odpowiedzi

Rysunek 3: Odpowiedź — etapy pracy agenta zwinięte w jeden wiersz, a następnie jego odpowiedź

Odpowiedź to coś więcej niż sam tekst. Podczas pracy agenta jego kroki pojawiają się nad odpowiedzią i zwijają się w pojedynczy wiersz po zakończeniu zadania (Przetworzono na rysunku 3). Kliknij wiersz, aby go otworzyć:

• Karty narzędzi pokazują każdą czynność wykonaną przez agenta, taką jak wyszukiwanie, napisany przez niego plik lub wyszukiwanie w Performance Hub, wraz z użytymi parametrami i fragmentem wyniku. Rozwiń wszystkie i Zwiń wszystkie otwierają lub zamykają wszystkie karty naraz.
• Karty rozumowania pokazują proces myślowy agenta, ukryty do momentu ich otwarcia.
• Karty subagentów pojawiają się, gdy agent przekazuje część dużego zadania pomocnikowi, na przykład badając trzech dostawców jednocześnie. Zobacz Delegowanie i długie zadania.

Rysunek 4: Otwarta odpowiedź — karta Myślenie i karty narzędzi

W treści samej odpowiedzi:

• Diagramy, takie jak schematy blokowe, diagramy sekwencji i osie czasu, są rysowane bezpośrednio w tekście. Poproś o „schemat blokowy naszego procesu rejestracji gości” lub „oś czasu prac wykończeniowych”.
• Bloki kodu są wyróżnione i posiadają przycisk Kopiuj.
• Odnośniki do plików w obszarze roboczym agenta otwierają plik w panelu obszaru roboczego, co pozwala sprawdzić raport lub arkusz kalkulacyjny bez konieczności jego pobierania.
• Czasy pojawiają się obok wiadomości. Najedź kursorem na jeden z nich, aby zobaczyć pełną datę i godzinę.

Który model myśli

Wybór modelu w polu kompozytora steruje tym, jakiego modelu AI używa agent. Znacznik pokazuje aktualny wybór, domyślnie auto. Kliknij go, aby zobaczyć listę: grupę Skonfigurowane na górze, a następnie modele zgrupowane w sekcji Performance Hub, z opcją Auto („Inteligentne routing”) na początku. Lista pokazuje modele włączone dla Twojego obiektu w Model Router (Ustawienia → Models), przefiltrowane przez opcję Restrict models for this agent, jeśli została ustawiona, dzięki czemu ustawienie jest takie samo dla wszystkich korzystających z agenta.

Auto to właściwy wybór: Performance Hub kieruje każde żądanie do odpowiedniego modelu, a udoskonalenia wprowadzane są automatycznie bez konieczności wprowadzania jakichkolwiek zmian. Wybierz konkretny model tylko wtedy, gdy masz ku temu szczególny powód; w przypadku niektórych modeli najpierw wyświetli się prośba o potwierdzenie, a agent może zasugerować rozpoczęcie nowej konwersacji zamiast przełączania w trakcie trwania długiej rozmowy. Możesz również przełączać modele za pomocą polecenia /model.

Niezależnie od wybranego modelu, użycie agenta wlicza się do jego limitów i progów — zobacz Budgets & limits.

Zatwierdzanie poleceń

Agent może uruchamiać polecenia na własnym urządzeniu w celu wykonania pracy — przetwarzania arkusza kalkulacyjnego, konwersji pliku, przeprowadzania analizy. Ustawienie Zezwolenia na polecenia określa, w jakim stopniu najpierw pyta o zgodę:

Zawsze zezwalaj to zalecane ustawienie domyślne — polecenia są uruchamiane na własnym urządzeniu agenta, wewnątrz jego własnego środowiska, więc zezwolenia regulują autonomię agenta na jego własnym urządzeniu, a nie dostęp do czegokolwiek innego. Przełącz na Inteligentny lub Pytaj za każdym razem, jeśli wolisz, aby agent konsultował się przed podjęciem działania; wybierasz to podczas konfiguracji i możesz zmienić w dowolnym momencie za pomocą opcji Zezwolenia na polecenia w Ustawieniach na karcie Preferencje. Ustawienie jest zapisywane na agencie, więc dotyczy każdego, kto z niego korzysta. Nawet w trybie Zezwalaj zawsze naprawdę destrukcyjne polecenia są nadal blokowane.

Gdy agent potrzebuje Twojej zielonej światła, w konwersji pojawia się karta Wymagana zgoda z poleceniem, które chce uruchomić. Wybierz:

Jeśli podczas nadejścia żądania znajdujesz się w innej konwersji, oczekująca konwersja wyświetla odznakę Zgoda na pasku bocznym. Agent czeka, aż odpowiesz.

Długie konwersje i kompresja

Bardzo długie konwersacje z czasem obciążają uwagę roboczą każdego modelu. Agent radzi sobie z tym poprzez kompaktowanie — podsumowywanie starszych części konwersacji, dzięki czemu najważniejsze kwestie pozostają widoczne, podczas gdy Ty nadal możesz przewijać cały zapis. Dzieje się to automatycznie, gdy jest to konieczne; możesz również poprosić agenta o wyraźne skompaktowanie konwersacji lub wpisać /compress. Dodaj temat, aby utrzymać go w centrum uwagi, na przykład /compress supplier contracts.

Kiedy dochodzi do kompresji, określa opcja Kompresja konwersji w Ustawieniach na karcie Preferencje: wybierz jedno z jej ustawień wstępnych. Podobnie jak zezwolenia na polecenia, jest ona zapisywana na agencie i dotyczy wszystkich osób z niego korzystających.

Wskaźnik kontekstu w edytorze pokazuje w tokenach, jak dużo przestrzeni roboczej modelu zajmuje konwersja. Najedź na niego kursorem, aby zobaczyć szczegóły, i kliknij Kompresuj teraz, aby natychmiast skompresować konwersję. W miarę jej zapełniania oferuje ona również automatyczne skompresowanie konwersji. Aby zobaczyć liczbę tokenów zużytych przez każdą odpowiedź, włącz opcję Pokaż zużycie tokenów po odpowiedziach w ustawieniach lub wpisz /usage.

Praktyczny nawyk: jeden temat na konwersję. Rozpoczynaj od nowa przy nowej pracy — pamięć agenta przenosi to, co ważne, pomiędzy konwersjami, więc nic nie tracisz, zaczynając z czystą kartą, a każda konwersja pozostaje precyzyjna.

Kiedy potrzebuje czasu

Większe zadania — głębokie badania, długi dokument — zajmują minuty, a nie sekundy. Nie musisz siedzieć i patrzeć: opuść kartę, a agent wyśle powiadomienie, gdy odpowiedź będzie gotowa, z bezpośrednim linkiem do konwersji. W przypadku zadań, które powinny odbywać się według harmonogramu, a nie na żądanie, skonfiguruj automatyzację.

Powiązane strony

• Interfejs agenta — przegląd ekranu, ustawień i poleceń ukośnika
• Możliwości agenta — co potrafi naprawdę, wraz ze wskazówkami dotyczącymi tworzenia promptów
• Przestrzeń robocza, pliki i wiki — gdzie znajdują się jego pliki
• Pamięć — co pamięta między konwersjami
• Osobowość — kształtowanie jego zachowania